Krzysztof Kamil Baczyński (1921 – 1944)

Żył tylko 23 lata. Pozostawił po sobie prawdziwie romantyczną legendę poety – żołnierza, który dla ojczyzny poświęcił talent, wielką miłość i własne życie. Pozostawił także wiersze, świadczące o jego poetyckim geniuszu.

KALENDARIUM
22 stycznia 1921 r. – w Warszawie urodził się Krzysztof Kamil Baczyński, syn Stanisława i Stefanii.
1939 r. – zdaje maturę w Gimnazjum im. Stefana Batorego; w tym samym roku umiera jego ojciec.
1941 r. – pierwsze spotkanie z przyszłą żoną, Barbarą Drabczyńską.
3 czerwca 1942 r. – ślub Barbary i Krzysztofa.
1942 r. – rozpoczyna studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim; publikuje wiersze w konspiracyjnych antologiach „Pieśń niepodległa” i „Słowo prawdziwe”; pod pseudonimem Jan Bugaj ukazuje się pierwszy tomik poetycki „Wiersze wybrane”.
1943 r. – wstępuje do Grup Szturmowych Szarych Szeregów Armii Krajowej.
1944 r. – ukazuje się „Arkusz poetycki”.
4 sierpnia 1944 r. – poeta ginie podczas walk powstańczych w Pałacu Blanka w Warszawie.
1947 r. – pośmiertnie zostaje wydany tom poezji „Śpiew z pożogi”.

ELEGIA O…[ CHŁOPCU POLSKIM]

Oddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą,
haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,
wyszywali wisielcami drzew płynące morze.

Wyuczyli cię syneczku, ziemi twej na pamięć
gdyś jej ścieżki powycinał żelaznymi łzami.
Odchowali cię w ciemności, odkarmili bochnem trwóg,
przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg.

I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut-zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło ?

20 II 1944 r.